A TERRA
Hoxe as nubes danzan sumisas
o són que marcan os ventos
nás zonas precisas dás costas galegas.
Hoxe os paxaros non vóan,
síntente preguiceiros,
agochados nas ramas dos castiñeiros.
Hoxe as árbores non bailan có vento
Non hai cánticos dos paxaros nos seus niños
Só as follas espidas teñen algo de movemento.
Hoxe a mar non mergulla ás rochas
coa súa espuma esbrancuxada
Ós percebilleiros se calzan as botas,
na casa esperan súas namoradas.
Voa, memoria , voa
Remexe no máis profundo,
as vivenzas que me aledan
Os recordos que eu choro
cando non estou na miña terra.
Sinte, corazón sinte
Como recende a brisa galega
máis instensa cún piñeiro
no é unha troula,
mais eu, no son un trouleiro.
chuzame -